Tatlı bir uykudan her yanım buz gibi olmuş bir şekilde uyanıyorum. Yine yerdeyim. Kendi güçlerimi kontrol etmeyi öğrenince bu garip alışkanlıktan da kendimi kurtarabilecek miyim acaba? Ben kendimle buz gibi taşlarda cebelleşirken, kapı açılıyor daaan diye. Ahh gelen Çınar! Kapıdan girer girmez gözlerini kocaman açıp:
[217] defa okundu.
Öldüm mü? Neden açamıyorum gözlerimi? Peki ya etrafımdaki fısıltılar? Melekler mi yoksa cehennem zebanileri mi var yanımda konuşan? Hiçbir acı hissetmediğime göre o iğrenç yansı emeline ulaşmış galiba. Bir gayret denesem gözlerimi açmayı. Hadi Deniz, ha gayret yapabilirsin. Haydi açabilirsin gözlerini. Evet işte oluyor. Haydi aferin kızım sana. İşte oldu, bulanık görüyorum ama başardım.
[127] defa okundu.
Dakikalardır içimi kemirip duran kararsızlığa son noktayı koymalıyım artık. Başım dik, kedimden emin ve kararlı ayağa kalkıyorum.
- Tamam
Çınar kendine hakim olamıyor.
- Gerçekten mi?
Yüzüne kocaman bir gülümseme yayılıyor. Artık güveniyor olmamın verdiği rahatlıktan olsa gerek. İlk defa görüyorum böyle geniş gülümsediğini. Yakışıyor. Verdiği tepkiden şaşkın toparlıyor kendini. Yumuşacık sesi ve okşayıcı bakışlarıyla gözlerimin içine bakıyor.
[149] defa okundu.
Naron uzun ömürlü olan Rigel ırkındandı ve ailesinin galaksi kayıtlarını tutat dördüncü üyesiydi.
Naron’un büyük bir defteri vardı. Buna galaksilerde kafaları gelişen çok sayıdaki ırklar kaydediliyordu. Daha küçük bir deftere ise, olgunlaşarak Galaksi Federasyonuna girmeye hak kazanan ırklar yazılıyordu. Birinci defterde bazı isimler çizilmişti. Çünkü onlar şu ya da bu nedenle başarısız olmuşlardı. Şanssızlık, biyofizik veya biyokimyasal kusurlar, topluma ayak uyduramama neden oluyordu buna. Ama küçük deftere adları geçirilen hiçbir üye o zamana kadar silinmemişti.
[146] defa okundu.
Merhabalar yeniden!
“Oku oku şu Deniz, nam-ı diğer Umman bir türlü şu bilinmezlikten kurtulamadı. Artık bir meydana çıksa ne olup ne bittiği.” diye hayıflanmaya başladınız biliyorum. Haklısınız. İlk okuduğumda bir an evvel bu garip varlıkların ne olduklarını, zamanın, Dünya’nın neresinde olduklarını ben de öğrenmek istedim. Öğrendim. Ama öğrendiklerimi sindirmek hiç de kolay olmadı. Hiiiiç…
[83] defa okundu.
Hıh! Kahvemi de şöyle masaya koyayım. Bağdat mamur olunca üzerine kahve içmeden duramam. Nerede kalmıştınız?A yok başa dönmeyin canım. Ben okudum nasıl olsa. Siz kaldığınız yerden devam edin. Ben buralardayım.
Kapkara, delici, ama şaşılır derecede şefkatli bir çift gözle karşılaşıyor gözlerim. Birkaç saniyeliğine yarım yamalak garip sözler uçuşuyor kafamda. Hiçbirini anlamlandıramıyorum; “incecik sicimler” “Giyin hadi” “Tanrım göremiyorlar!” Yumuşacık, okşayıcı bir sesle bana seslenirken geriniyor yataktaki kadın.
[94] defa okundu.
Karşıma çıktığında hayatımda gördüğüm en tatlı kaçıklardan biri olduğunu düşünmüştüm. Adı Deniz Başar. 30 yaşında. Annesinin ve normal olduklarını iddia eden arkadaşlarının deyişiyle “uçuk” bir senarist. Bugüne kadar kabul edilmiş ve bir filmde hayat bulmuş herhangi bir senaryosu yok. Kimileri için on yıllık senaristlik hayatı tam anlamıyla bir fiyasko. Ne yalan söyleyeyim bir film yapımcısı olarak, elimde tuttuğum bu senaryoyu görene kadar ben de o kimilerinin arasındaydım. Neyse, lafı fazla uzattım. Bırakayım da Deniz anlatsın gerisini. Birazdan görüşürüz.
[158] defa okundu.
Merhaba;
Ben, Evren "Capon Kedi" Gürkaynak.
Blog sayfalarımda amatör hikayelerim, eğitim dünyasına veya diğer konulara dair makalelerim, müzik ve video paylaşımlarım ve hatta pratik yemek tarifi notlarıma ulaşabileceksiniz. Ayrıca düzenli olarak güncellediğim Dünyada eğitim alanında neler olduğuna ilişkin güncel haberleri de okuyabileceksiniz.
Bana her türlü sorunuz için evren [at] gurkaynak.info adresimden, güncellemeler içinse twitter sayfamdan ulaşabilirsiniz.
Loading ...